Πάνος..

--Πώς νιώθεις? Μόνος ή Πάνος?
--Και μόνος και Πάνος. Μονόπανος..
--Πρέπει να φταίει το αποσμητικό σου που εξατμήζεται γρήγορα..

Πολυχρόνης..

"δεν έχω πολύ χρόνο!!" είπε ο Πολυχρόνης και άναψε τσιγάρο..

Το μέλλον του Λάμπρου..

στα 17 του λίγο πριν μπει στο πανεπιστήμιο, για να τα σπάσει όλα, ο Λάμπρος πήρε τη μεγάλη απόφαση. Πήγε στην καφετζού. Το μέλλον του προδιαγραφόταν σκοτεινό. Θα τον πατούσε το τραμ και θα απέβαινε μοιραίο. Έτσι ο Λάμπρος φοβισμένος δεν ξαναβγήκε από το σπίτι του.

Μετά από μερικά (περίπου) χρόνια, το τραμ σταμάτησε να λειτουργεί. "Μαλακία που την πίστεψα", σκέφτηκε. "Το μέλλον μου ίσως να προδιαγράφεται λαμπρό".

Μετά από πολλά χρόνια (περίπου), αποφάσισε να την ξαναδεί. Δυστυχώς έμαθε ότι η καφετζού πέθανε στην περίοδο της χούντας. Από καρκίνο. Το μέλλον του, ναι, προδιαγράφεται λαμπρό.

Πέρασαν και άλλα χρόνια, ώσπου το Ιούλιο του 2004, το τραμ εγκαινιάστηκε ξανά. Ο Λάμπρος ίδρωσε. "Ρε μαλάκα, τι γίνεται?" αναρωτήθηκε..

Δεν το ρίσκαρε. Τα μάζεψε και έφυγε για τη Βραζιλία..


στιγμιότυπο: ο Λάμπρος πνίγει τον πόνο του σε ένα κουβά σοκολάτας, με τον ήλιο να ανατέλλει/δύει (αυτό παίζεται) πίσω από τον ώμο του.

Greece break.. (ο δεύτερος κύκλος)

άιντε, να φύγουμε όλοι από δω. Και οι 10 εκατομμύρια,

let's go. The whole 10 million of us..

όλοι οι Έλληνες όξω από την Ελλάδα..

όπως μπορεί ο καθένας:

.με αεροπλάνα (για τους ιπτάμενους και τζέντλεμεν),
.και βαπόρια (για τους χασικλίδες και κατοίκους Κορινθίας),
.και με τους φίλους τους παλιούς (για το φαν κλαμπ της Μπέλλου)
.με πλοία (για τους αγαπησιάρηδες-love boat-ers)
.τρένα (για τους αργοπορημένους),
.με τα πόδια (για τους αλλόκοτους και τους alternative trendy),
.αμάξια (για αυτούς που οδηγούν το Xόντα CRV όπως καβαλάνε το γαϊδούρι στο χωριό τους),
.μηχανές (για τους ράιντερς),
.με λοιπά μέσα (για τους λοιπούς και τους εκλιπόντες).

μπας και σωθούμε..



έχω ήδη φύγει..

πι.ες: ενδιάμεσος προσωρινός σταθμός αυτοεξορίας το Παρίσι (όχι ου, δε θέλω ου)

Μποξ..

μπορώ να κοιτάω το πάτωμα για ώρες. Πολλές φορές βρίσκω πράγματα που τα είχα χάσει καιρό. Η κάθε τρίχα έχει τη δικιά της ιστορία..

Το πάτωμα θα το εκτιμήσεις μόνο όταν το στερηθείς. Έτσι μπορώ να το κοιτώ για ώρες.

Θέλω να πάρω φόρα να περάσω μέσα από τον τοίχο.. Μπορώ..