στο θάνατο πάω πάσο. Τόσο, που ούτε τα ρέστα μου δε θέλω.
"Ρε δεν τα θέλω λέμε. Άντε και γ*μ*σ** ρε μ*λ*κ*. Είπαμε δεν τα θέλω ρε!"
Για τα άλλα βρίσκω λύση.
Όπως έλεγε και μία παλιά διαφήμιση: "κάποια πράγματα είναι ανεκτίμητα. Για τα άλλα υπάρχει η mastercard."
Το ψάχνω καμιά 20αριά χρόνια τώρα. Tο σκέφτηκα από δω, το σκέφτηκα από κει, το σκέφτηκα και δω, το σκέφτηκα και κει.
ΕΥΡΗΚΑ! Και για το θάνατο έχω λύση.
Κοίτα να δεις που θα φτιάξω και εταιρία.. Hiring Now!!
Υπάρχουν όμως 2 προβληματάκια:
A. στο τέλος θα μείνει μόνο ένας Β. (δε θα στο πω)
Τις προάλλες πήγα σε ένα μπαρ στη λεωφόρο του Melrose, ονόματι "The Village Idiot". Πλήρωσα με mastercard και αντί για "customer copy" μου 'δωσαν "idiot copy". Τυχαίο?
Δεν είναι που θέλω να ζήσω για πάντα. Είναι που θέλω να πεθαίνω για (τα) πάντα. Και η λίστα είναι μεγάλη..
και εδώ δες. Είναι παντού και έχουν λυσάξει όλοι..
</ενημέρωση>
"DEBTOCRACY - ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ" www.debtocracy.gr Το βράδυ της Τετάρτης 6 Απριλίου κλείνουμε την τηλεόραση, στα δελτία των 8 και των 9, και ανοίγουμε το Ιντερνετ. Από τη διεύθυνση xreokratia.gr και debtocracy.gr, από τις 20:00 και μετά θα είναι διαθέσιμο το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ που στηρίχθηκε αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση των θεατών και το οποίο θα διατίθεται χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδωσης.
1. αντισφυξιογόνο μάσκα από το Ισραήλ : 100% συμβατή με τα (ληγμένα) χημικά εισαγώμενα επίσης από το Ισραήλ.
2. κρανάκι Γερμανικό : για να μη φάμε το κεφάλι μας. Και για χιουμοράκι επίσης!
3. μπουφανάκι Αμερικάνικο-πολεμικού αεροπόρου : κυρίως για στυλάκι. Απ' έξω πρασινίλα, από μέσα πορτοκαλίλα να αντιφεγγίζει (στη φωτό είναι απλού τύπου)
Άποψη στυλίστα: τα αγοράζω πάντα μεταχειρισμένα. Να έχουν μία ιστορία βρε αδερφέ. Έτσι νιώθω υπερήφανος όταν τα φοράω καθισμένος στον καναπέ βλέποντας το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega στις 8.
Το σετ διατίθεται και με αμερικάνικο κρανάκι σε μειωμένη τιμή.
ο τύπος μου συστήθηκε ως οινοπαραγωγός. Του συστήθηκα ως Κρητικός. Μάλλον κατάλαβε οινοκριτικός και μου έδωσε λίγο από το κρασί του να δοκιμάσω.
Του είπα, φίλε μου, αν θες τη γνώμη μου, ρώτα με σε μερικά χρόνια, όχι τώρα. Επίσης δεν έχω και μετρητά να σε πληρώσω.
Πήρα το κρασί, και αυτός το πήρε της μετρητής......................
Έτσι μετά από μερικά χρόνια με βρήκε και μου ‘δωσε πάλι λίγο κρασί του να δοκιμάσω.
Κοίτα φίλε μου. Το πρώτο κρασί που μου ‘δωσες, είναι σαν τους μπάτσους επί ΝΔ. Κανείς δεν είχε καλό λόγο να πει. Το δεύτερο, είναι επίσης σαν τους μπάτσους, αλλά επί ΠΑΣΟΚ.
Καλά παιδιά μωρέ, αλλά όταν κατεβαίνουν στις πορείες είναι λίγο αρπαγμένα!
μικρός πίστευα ότι στο Χριστιανισμό δεν υπάρχουν διέξοδα και μόνο ένα από τα δύο θα είσαι: είτε Ορθόδοξος, είτε Παράδοξος!
Τόσο άρχισα να μπερδεύομαι αργότερα, που το σύστημα κράσαρε και δε μπουτάρει. Από τη μία το value for money packet, Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα και από την άλλη το family plan, Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα-Παναγία!. Τι η μία τι η άλλη, με το Άγιο Πνεύμα στη μέση, μου κάνει σαν kit packet σε προσφορά.
Κοινώς παρονομαστής το Jesus saves, Ctrl+s, αλλά δε θέλουμε συμβουλές. Λιύσεις θέλουμε, λιύσεις.
Έτσι όπως βαδίζω πάνω στον κύκλο, λίγο πριν, πολύ μετά, λίγο πολύ πριν κλείσει, αρπάζω μία εφαπτομένη και την κάνω σε άλλη διάσταση..
..αλλά να, όπως υπήρχαν λόγοι/αφορμές να ξεκινήσω δεν υπάρχουν λόγοι/αιτίες να συνεχίσω. Τουλάχιστον εδώ. Ως εκ τούτου το παρόν blog δεν έχει άλλο λόγω ύπαρξης και σταματάει επίσης εδώ.
Το περιβάλλον αλλάζει χωρόχρονο. Οδός και αριθμός, πόλη και πολιτεία, και 2 με 3 μεσημβρινούς παραπέρα.
Το μέσα μου άλλαξε και αυτό, το έξω μου μεταμορφώνεται μέρα τη μέρα, το μυαλό ζητάει άλλους τρόπους, και η καρδιά, μου χαρίζει ένα γύρο ακόμα..
Ίσως να με βρεις σε κάποια αυτές τις μπουάτ. Τώρα τι/πού/πώς άγνωστο. Ίσως ξαναβγάλω από την τσέπη την C tremolo ή κάνω το πέρασμα σε τρομπέτα.. Η κιθάρα μένει στο σπίτι. Όπως στην Πάτρα μαζευόμασταν τέτοιο καιρό στην παραλία με ότι όργανο είχε/ήξερε ο καθένας, κιθάρα, φυσαρμόνικα, ντέφι, ακορντεόν, πουλόφωνο (αναποδογυρισμένα άδεια μπουκάλια μπύρας), άμμο μέσα σε καλάμια, κρόταλα, και κάναμε το κέφι μας. Σε λίγο βρεθήκαμε να παίζουμε σε φοιτητικές ταβέρνες όταν πια είχαμε μείνει μόνοι μας και αργότερα στο χαλαρό παίζαμε, περασμένες 1-2, με παραπάνω κόσμο στις ίδιες ταβέρνες..
Κάποια στιγμή θα τα ξαναπούμε από άλλη συχνότητα a.k.a. νικ, και σε άλλη συχνότητα a.k.a περιεχόμενο, με τρόπο αλλιώτικο.. Όπως προστάζουν τα παραπάνω..
Aπομένει μία στάση μερικές μέρες στο MSY και μετά “Πέρασμα στο ακρόνειρο”.
Χαιρετισμούς..
Πι. Ες. Ψάχνω κανά τραγούδι για να κλείσω αλλά nada. Ίσως αυτό να ταιριάζει λίγο καλύτερα. Αφιερωμένο στην Ana ή αλλιώς Nana από τα παλιά..
σημείωση: κομμένο και ραμμένο από το προηγούμενο ποστ. Αν θες συνέχισε να διαβάζεις αργά..
έχουν γίνει τα μυαλά μου (νούντλ) σούπ-α. Χώνω ένα καλαμάκι και ρουφάω. Όταν πιάνει ζέστη βάζω το κεφάλι στην κατάψυξη και πίνω μυαλά γρανίτα..
-->Όνειρο: θυμήθηκα ότι στον ύπνο μου είδα ένα περίεργο όνειρο. Συνήθως προτιμώ να ονειρεύομαι ξύπνιος. Δουλεύω λιγότερο. Γείτονάς μου ήταν λέει ο Jude Law (όλοι είναι ίσοι απέναντι στο law, εκτός από τον απέναντι. Που είναι ο Law) και με κάλεσε σε ένα πρέιβ (prave = pray+rave) party. Ξέρεις η νέα μόδα, που παίρνεις χαπάκια έξσταση και προσεύχεσαι αντί να χορεύεις ξέφρενα. Ίσως να προσεύχεσαι ξέφρενα. Θα μου πεις ότι όσοι προσεύχονται έχουν φρένα? Στην καλύτερη, η μουσική υπόκρουση είναι Enigma.. Επίσης, στον ύπνο μου πάντα, η επιγραφή "video arcade" έξω από τα στριπτιτζάδικα είναι όντως αυτό που φανταζόμουν-α..
-->Περιστέρια: όταν μεγαλώνεις σε χωριό, η πλ. Συντάγματος είναι ένας άλλος κόσμος όπου αναπόφευκτα θα δεις και τα πρώτα σου περιστέρια. Αργότερα θα δεις περιστέρια και σε άλλες πόλεις και χώρες. Τότε είναι που θα καταλάβεις ότι τα περιστέρια, ανεξαρτήτως γεωγραφικού μήκους και πλάτους είναι το ίδιο ηλίθια. Αντί για περιστέρια, βάλε "Ελληνίδες". Ακριβώς το ίδιο. Για τις άλλες εθνικότητες θα κρατήσω μία μικρή επιφύλαξη μόνο και μόνο για χάριν (και χαρά) της έρευνας.. Για τα περιστέρια έχω κατασταλάξει.
-->Λογικές Πύλες: στο παρακάτω σύνολο των ψηφιακών λογικών πυλών: "xnor", "xor", "nor", "or", "nand", "and", και "not", προστέθηκε μία ακόμα. Η "maybe-not".
-->Porsche: έπεισα το αφεντικό μου, να μου δώσει το αμάξι του άντρα της να την πάω βόλτα. Όχι το αφεντικό, την πόρσε.. Γρήγορα γρήγορα έχεις 5 αφεντικά..
-->Αχταρμάς: σε όλον αυτό τον αχταρμά, ας θυμηθώ κάτι από τα παλιά. Το πετάω στον αέρα και όποιος το πιάσει "πουτάνα". Σε περίπτωση που υπάρχουν περισσότεροι/ες εθελοντές/ντριες, πετάω μερικές ακόμα : "πουτάνα", "πουτάνα", "πουτάνα", "πουτάνα", "πουτάνα", "πουτάνα", "καριόλα". Είναι πιο σικ (=άρρωστο)..
έμαθα ότι έρχονται και παίζουν οι Echo and the Bunnymen. Σα να λέμε , "έβλεπες comfusio?" ή "έχω μερικές VHS κασσέτες να δούμε" ή "θέλεις φοφίκο?”. Ίσως και λίγο χειρότερα. Πήγα και τους απόλαυσα. "Κι ήταν όλοι τους εκεί η Σοφία κι ο Σταμάτης / Πάνος, Στάθης και Καιτούλα κι ο χαλίφης της Βαγδάτης". Αυτός είναι χώρος για συναυλίες. Όχι εκείνος όπως στους Cure. Κρίμα που η φωτογραφική δε μεταφέρει μυρωδιές..
Πιστεύω ότι ο Ian McCulloch μπορεί να μπει δίπλα στην μαυρόασπρη 50x60cm του Ian Anderson. Έτσι κι αλλιώς του το χρωστάω (οι γνωρίζοντες γνωρίζουν : απόδοση / μεταφορά σε μ/α κτλ). Ίσως το χρωστάω περισσότερο στον Brian Griffin (το Βρετανό φωτογράφο για τους αστοιχείωτους και όχι τον αμερικάνο σκύλο από το family guy για τους στοιχειωμένους)..
αφιερωμένο στους 40++, στους 40-xx και στον διπλανό μου στο Λύκειο. Αυτός, αυτούς τους ξέρει..
πολύ μου αρέσουν τα sites με κρακς για παιχνίδια. θα θελα και γω να μουν μέλος σε ένα από αυτά. Αλλά επειδή δεν είμαι gamer και δε βλέπω να γίνομαι (ένα ps3 είχα και αυτό το πούλησα) θα το πιάσω από αλλού:
-->Ο κωδικός για την τουαλέτα στα Στάρμπακς στην O'Farrell St και Cyril Magnin St (ψάξε βρες) είναι "1495".
Ακολουθούν: -->Μακ Ντόλαντς στην Ομόνοια, -->Στάρμπακς στην Αλεξάνδρας, -->Κηφισιά/Μπρούκλιν/Σάο Πάολο/Περιστέρι..
Μπόνους: ο κωδικός στο ραδιοκασετόφωνο ενός Daewoo του 2001, πεταμένο σε μια μάντρα στον Αγ. Στέφανο (ψάξε βρες) είναι "4362".
